بدرقهء آن حضرت آمد ، در موقع وداع به امام حسين عليه السّلام گفت : يا ابا عبد اللّه ! تو را به خدا حرم رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله را ( منظور زن و بچهء آن حضرت است ) با خود مبر ؟ امام حسين عليه السّلام فرمود : خدا غير از اسير شدن آنان چيزى را قبول نميكند « 1 » . جريان بازگشت امام بجانب نهرين همانست كه نويسندگان ( در جاى خود ) نوشته‌اند . عبيد اللّه بن زياد لعنه اللّه تعداد ( 28000 ) نفر لشكر را از طرف يزيد ( بجنگ امام حسين فرستاد ) موقعى كه لشكر يزيد صف بستند امام حسين عليه السّلام با ياران خود نماز صبح را خواند .

--> ( 1 ) مترجم گويد : در پاورقى شرح حال امام حسين عليه السّلام مناسب است كه در اطراف چند موضوع لازم گفتگو شود : 1 - با اينكه امام حسين ميدانست اگر كربلا بيايد كشته خواهد شد پس چرا آمد و خود را به هلاكت داد ؟ 2 - اينكه زن و بچه‌هاى خود را براى چه آورد ؟ 3 - چرا امام حسين ابتداء شهداى غير بنى هاشم را بميدان فرستاد تا شربت شهادت را نوشيدند و بعدا شهداى بنى هاشم را اجازهء شهادت داد و خود آن بزرگوار بعد از همهء آنان شهيد شد ؟ 4 - سر مقدس امام حسين در كجا دفن گرديد ؟ 5 - چرا محمد بن حنفيه با اينكه برادر پدرى امام حسين بود با آن حضرت در كربلا نيامد ؟ . اما جواب از سؤال اول : اولا سيد مرتضى در كتاب تنزيه الانبياء جواب مفصلى نوشته است كه اين مقام را گنجايش نگارش آن نيست ، ثانيا امر خدا بود و در مقابل امر خدا نميتوان چون و چرا كرد زيرا خدا عواقب امور بندگان را از خود آنان بهتر ميداند ، به اضافهء اينكه هر چه مصيبت *